مایه ی اصل ونسب در گردش دوران زر است

                    

 

تاریخ:چهارشنبه 5 مهر 1391-10:33 ق.ظ

 

مـایه ی اصــل و نســب در گردش دوران  زر است

                               دائما خون می خورد تیغی که صاحب جوهر است

دود اگــر بالا نـشـیـنـد کسـر شـان شـعـله نیست

                               جـــای چـشــم ابـرو نـگیــرد گـر چه او بالاتر است

شـسـت و شـاهـد هـر دو دعوی بزرگی می کنند

                               پـس چـرا انـگـشـت کـوچــک لایق انـگـشتـر است

آهـــــن و فـــــولاد از یــک کـــوه مـی آیـــد بــرون

                               آن یکی شمـشـیــر گردد ، این یکی نعل خر است

گـــر بـبـیـنـی نــاکـســان بـالا نـشـیـنـنـد صبر کن

                               روی دریــا کف نـشـیـنـد ،‌قعـر دریا گـوهـر است

شاعر صامت بروجردی

 

/ 3 نظر / 27 بازدید
اسدی

سلام استاد... به این میگن دانشجوی سحرخیز....[دست] راستش این وبلاگ شما اونقدر پر و جامع بود که وبسایت شه خیلی خوبه....[تایید] متن هویت هم عالیه... البته شاعر این شعر (صامت بروجردی در سال 1263 ق .در شهر بروجرد متولد شد .) توی وبلاگ آقای موسوی هم رفتم....کلن وبگردی خوبی بود....

اسدی

اینم اخرین شعر خودمه به اسم (خدا جای حق نشسته) تقدیم به شما[فرشته] حیف شد پنجشنبه ب دستور استاد دکتر نظیفی میریم تهران سر کلاس شما نیستیم....[وحشتناک] =========================== آسمون دلم گرفته قد یه دنیا خرابم اگه میشه منو گم کن توعذابم...تو عذابم بی ستاره ها رو بشمر بی ستاره ها زیادن بیا جوری منو گم کن.. که منو به یاد نیارن این منم یه قلب پاره بی کسی چه دردی داره حداقل کاشکی عشقم منو بیچاره نذاره عمریه روی لب من ذکر یه دست و ترنجه کاش میشد که توی دنیا کسی از کسی نرنجه آسمون دلم گرفته آسمون پر ستاره آسمون تو خوب میدونی دل شکار روزگاره این منم...یه دل شکسته گره و طالع بسته.... دست نفرین که ندارم خدا جای حق نشسته

مرتضوی

سلام فکر کنم شاعر صائب تبریزی باشه