در سوت کور منزل شب سر نمی کنیم.

درسوت کورمنزل شب، سر نمی کنیم.

                                               هرگز سیاه، برتن باور نمی کنیم.

هرچند تشنه ایم ولی در حضور آب.

                                              بی اذن آفتاب لبی تر نمی کنیم.

مارا به سمت جوخه آتش که می برند.

                                              با چشم بسته، پشت به خنجر نمی کنیم.

غافل نمی شویم در این روز تنگ.

                                             خود را شریک مردم بتگر نمی کنیم.

حتی اگر تمام دنیا قفس شود.

                                           هرگز خیال صید کبوتر نمی کنیم.

دریا نشانه ایم وشقایق اصالتیم.

                                          دل را به جام برکه ،شناور نمی کنیم.

ما با بهار چلچله ها عهد بسته ایم.

                                           گل را به پای حادثه، پرپر نمی کنیم.

شهین محمدی.

/ 0 نظر / 30 بازدید